ทำไมได้เล่นแล้วอยากกลับมาเล่นอีก?

ถ้าจะตอบคำถามด้านบน คำตอบง่ายๆ คงต้องบอกว่า “สนุก” แต่รู้มั้ยคะ ว่าการเล่นทำให้เกิดปรากฏการณ์ต่างๆของสมอง เกิดขึ้นเป็นวงจรในขณะที่เล่น ซึ่งมีประโยชน์ทั้งนั้น เราเรียกว่า วงจรสมองแห่งการเล่น วงจรสมองแห่งการเล่นถูกอธิบายโดย สก๊อต เอเบอเริล ผู้เชี่ยวชาญด้านการเล่น อธิบายไว้ดังนี้ค่ะ

ขั้นที่ 1 รอคอยคาดเดาด้วยความตื่นเต้น ในขั้นนี้สมองของผู้เล่นจะมีความระทึกใจ ตื่นตัว เตรียมตัวรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น ในขั้นนี้สมองจะหลั่งสารกระตุ้นให้เราตื่นตัว

ขั้นที่ 2 ประหลาดใจ เป็นการได้รับผลลัพธ์จากการเล่น เช่น การที่เด็กเขย่าแล้วเกิดเสียง การกดเครื่องดนตรีแล้วเกิดเสียงและไฟ ทำให้เกิดความคิดใหม่ ๆ ระหว่างการเล่น

ขั้นที่ 3 ความสุข ความสนุก สมองหลั่งสารเคมีแห่งความสุข ทำให้รู้สึกสนุกสนาน ตื่นตัวและเกิดความเข้าใจ

ขั้นที่ 4 ความเข้าใจ เมื่อเล่นและได้เข้าใจสิ่งที่เล่น สมองจะทำหน้าที่จดจำ จะเกิดเป็นการเรียนรู้ระยะยาว

ขั้นที่ 5 ความรู้ที่แข็งแรง เมื่อได้เข้าใจ ความรู้นั้นจะทำให้เกิดการสร้างแนวคิดใหม่ๆต่อยอดไปกลายเป็นความสามารถที่เกิดจากประสบการณ์การเล่น

ขั้นที่ 6 ความสง่างาม การได้รับความรู้ใหม่ๆ ทำให้เราเกิดความมั่นคง มีคุณค่าจากภายใน สก๊อต เอเบอเริล เขียนไว้ว่า ขั้นตอนทั้งหกนี้เรียงกันเป็นวงกลม พอหมดขั้นที่หก ก้วนกลับไปเป็นขั้นที่หนึ่งใหม่ แต่เป็นระดับที่ลึกซึ้งขึ้น เพราะคนที่เล่น จะชอบความรู้สึกดีๆที่เกิดขึ้นในสมองขณะเล่น และจะย้อนกลับมาเล่นเรื่อยๆ สม่ำเสมอ

จะเห็นได้ว่าการเล่นมีประโยชน์ต่อสมองมาก ไม่ใช่แค่ด้านสมองนะคะ การเล่นยังช่วยพัฒนาทักษะอื่นๆไปพร้อมๆกันด้วยค่ะ ขอบคุณความรู้ดีดี จากหนังสือ เล่นให้เป็นอัจฉริยะ โดย วนิษา เรซ ด้วยค่ะ